به گزارش رویکردکیش، آسیب دیدن برخی از ایستگاههای انتظار مینیبوس در سطح جزیره آن هم در فصل گرمای کیش آرامش و رفاه کیشوندان را دچار مختل می کند. فریمهای شیشهای که قرار بود فضای امن و راحتی برای کیشوندان در برابر تابش مستقیم خورشید و رطوبت بالای جزیره باشند، اکنون یا خالی از شیشه هستند و یا با شیشههای شکسته، به سازههایی نا امن و خطرناک تبدیل شدهاند.
وضعیت کنونی این ایستگاهها، دو پیامد نگرانکننده برای کیشوندان دارد: نخست، خطر جانی ناشی از لبههای تیز و شیشههای فرو ریخته که عملا ایستگاه مینی بوس را از محیطی محافظتشده به فضایی مخاطره انگیز تبدیل کرده است. دوم، فقدان کارکرد سرمایشی و محافظتی، در شرایطی که دمای هوا و رطوبت بالای کیش، تحمل فضای باز را در ساعات طولانی برای ساکنان دشوار میکند و کیشوندان و مسافران ناچارند در میان سازههای فلزی بیدفاع، گرمای سوزان جزیره را تحمل کنند.
در این میان، آنچه بیش از پیش نیازمند تامل و بازنگری در رفتارهای اجتماعی می باشد، آسیب به اموال عمومی است. باید به این نکته توجه داشت که زیرساختهای شهری، «اموال خود مردم» محسوب میشوند. هرگونه آسیب به این امکانات، در نهایت هزینهای است که از جیب تکتک کیشوندان پرداخت میشود.
آسیب به اموال عمومی، نوعی «خودزنی شهری» است که نتیجهای جز تحمیل فشار بر مردم عادی و کاهش کیفیت زندگی در جزیره ندارد.
از نهادهای مسئول انتظار میرود نسبت به حفظ و حراست از زیرساختهای رفاهی شهر تدابیر جدیتری اتخاذ نمایند و در مقابل، از کیشوندان نیز انتظار میرود با نگاهی مسئولانه، از اموال عمومی به عنوان سرمایههای مشترک شهری پاسداری کنند؛ چرا که پایداری کیش، در گرو مسئولیت پذیری همگانی است.
