به گزارش رویکرد کیش، بهگفتهی این کارشناس، درحالیکه در بخشهای دیگر جزیره برای خانوادههای پرسنل و فعالان خدماتی، ساز وکارهای حمایتی مختلفی دیده میشود، اما جامعه توانبخشی از چنین امکاناتی بیبهره مانده است.
او با اشاره به شرایط دشوار رفت و آمد خانوادههایی که برای درمان فرزندان خود ناگزیر به سفر به سرزمین اصلی هستند گفت: در گذشته حمایتهایی چون تخفیف یا تسهیل پرواز برای خانوادههای دارای کودک درمانجو وجود داشت، اما سالها است این روند متوقف شده است. همچنین تعاونیهای مسکن و طرحهای معیشتی هیچگاه در بهزیستی کیش برای کارکنان و خانوادههای مراجعهکننده فعال نبوده است.
به گفته رحیم آزادگان، ده سال پیگیری در این زمینه نتیجهای نداشته و نگاه عمومی به سازمان بهزیستی در جزیره، متناسب با نقش اجتماعی و درمانی آن نیست.
وی، خاطر نشان کرد: در کیش، قانون و چشم اندازها بیشتر مبتنی بر گردشگری است و از همین رو جایگاه بهزیستی در اولویت نگاههای مدیریتی قرار نگرفته است. از جشنها، مراسمها و مناسبتهای بینالمللی نیز معمولا بهزیستی و واحد توانبخشی سهمی ندارد.
به گفته رحیم آزادگان، ما دنبال امتیاز نیستیم؛ فقط میخواهیم شان خانوادههای توانبخشی و کارکنان خدوم این حوزه دیده شوند. در هیچ مراسمی حتی یک بنر برای روز جهانی معلولان یا روز ملی توانبخشی نصب نمیشود. این محرومیت فقط مالی نیست؛ نادیدهگرفتهشدن است.
