به گزارش رویکردکیش، بسیاری از همین سازمانها که در ایام عادی، رسانه را ابزاری برای اعتلای نام و عملکرد خود میبینند، در بزنگاههای حساس و شرایط بحرانی، تماشاگرِ تنهایی و مشکلاتِ رسانهها میشوند. در این نگاهِ ابزاری، رسانه «خادم» است، نه «شریکِ راهبردی».امروز، وقت آن رسیده است تا همصدا با گروه مدیران مسئول رسانه های کشور این روندِ یکطرفه متوقف شود.
انتظارِ انتشارِ رایگانِ اخبار و رپورتاژهای عملکردی، یک میراثِ غلط است که باید جایی به خط پایان برسد. ما نه تنها به دنبال حقالزحمهای برای هزینههای سنگینِ تولید محتوا هستیم، بلکه از جایگاهی صحبت میکنیم که سالهاست نادیده گرفته شده است.
حقِالزحمهیِ آگاهی.«نه به انتشار رایگان»، تنها یک هشتگ یا پویش موقت نیست؛ یک حقِ فراموششده است که باید احقاق شود. این یک مطالبه صنفی است برای بازگشتِ «ارزش» به «کلمه». ما دیگر نمیخواهیم بلندگوی بیمزد و منتی باشیم برای کسانی که در طوفانهای بحران، ما را به خودمان واگذار میکنند.
اتحاد رسانهای، تنها راه نجات از این وضعیت است. بیایید با همصدا شدن، به مدیرانی که تصور میکنند تریبونها برای همیشه و برای همه، رایگان است، یادآوری کنیم که «رسانه» یک نهادِ مستقل و ارزشمند است؛ نه یک بخشِنامه رایگان در ادارات آنها.زمانِ حرفهایگری فرا رسیده است. سکوتِ رسانهها در برابر این بیاحترامیِ ساختاری، دیگر جایز نیست.
