به گزارش رویکرد کیش، هدف رسانه های زرد و یا قطع جیره بندی برخی از خبرنگارنماها، باعث می شود این افراد منفعت طلب هدفی به جز از بین بردن امید اجتماعی، بیارزش جلوه دادن موفقیتها و تقویت بدبینی و انزوا میان مردم نداشته باشند. این امر نه صرفاً یک تاکتیک رسانهای، بلکه بخشی از یک راهبرد کلان بیثباتسازی روانی جامعه محسوب می شود.
چرا که این افراد به دلیل فاصله گرفتن از اهداف ترسیم شده خود سریع واکنش های تهاجمی نشان می دهند و در این میان برخی از رسانههای تاثیرگذار و روابطعمومیها نیز در مقابل واکنش منفعل و غیرتخصصی دارند و با کمتوجهی به تحلیلهای عمیق و واقعبینانه، عملاً صحنه را به نفع رسانههای زرد خالی میکنند.
انتشار اخبار کنشی و خنثی بدون پرداختن به لایههای عمیق ماجرا، به جای ایجاد اعتماد، سبب نوعی “محتوازدگی” را در سطح جامعه رقم می زنند؛ یعنی اشباع جامعه از مطالب غیرواقعی یا بدون اثرگذاری و در نهایت، کاهش اعتماد عمومی را منجر می شود.
این یادداشت در ادامه می افزاید: در حوزه تولید و بازنشر محتوا توسط افراد غیر تخصصی؛ حضور خبرنگاران غیرحرفهای که صرفاً برای دیدهشدن نسبت به بازنشر خبرها آن هم بدون راستیآزمایی صحت و سقم آن متمرکز می شوند که همین موضوع باعث جریانسازی مخرب را تشدید و دستاوردها را قربانی مقایسه با نقاط ضعف میکنند و باعث پیامدهای متعددی می شود.
فعالیت غیر حرفه ای برخی از رسانه ها پیامدهایی همچون”بی اعتمادی، نا امیدی، آسیب به سرمایه اجتماعی، تضییع ظرفیت های بالقوه روابط عمومی ها و میدان داری رسانه های زرد” را به دنبال خواهد داشت و تک تازی رسانه های زرد در شبکه های اجتماعی و فضای مجازی، به ویژه با استفاده از تاکتیکهای مغالطه و عملیات روانی بر بستر ناآگاهی و ضعف سواد رسانهای عمومی نفوذ می کنند و آسیب مخربی را در افکار عمومی بر جا می گذارند.
راه کار هوشمندانه که بتوان با رسانه های زرد مقابله و فضای رسانه ای را در مسیر اصلی خود هموار ساخت مستلزم“انسجام و تقویت روابط عمومیهای تخصصی و حرفهای، جذب و آموزش خبرنگاران حرفهای و مسئولیتپذیر، همافزایی رسانههای محلی و ملی در روایت واقعیتها و شفافسازی عمومی و ارتقاء سطح سواد رسانهای جامعه و آموزش شهروند خبرنگار” است.
در شرایط پرفشار امروز، هرگونه انفعال در حوزه اطلاعرسانی و روابط عمومیها نه تنها به شفافیت و اعتماد عمومی کمکی نمیکند، بلکه با میدان دادن به جریانهای زرد، شکاف میان واقعیت میدانی و تصویر ذهنی مردم را روز به روز بیشتر میکند.
تنها راه خروج، مدیریت هوشمندانه روابط عمومی ها، انسجام رسانهای و آموزش خبرنگاران تخصصی و تقویت سطح سواد رسانهای عمومی است؛ تا روایت وقایع با رویکردی حرفه ای و امید اجتماعی دوباره جان بگیرد.
