به گزارش رویکردکیش، با پایان یافتن آزمون سراسری سال ۱۴۰۵، دانشآموزان پایه دوازدهم استان هرمزگان به ویژه جزیره کیش با نگرانی مضاعفی درباره عدالت در فرایند پذیرش دانشگاهی مواجه هستند. به طوری که این دانشآموزان سال تحصیلی خود را در شرایطی پشت سر گذاشتند که علاوه بر فشارهای معمول آموزشی، با پیامدهای ناشی از شرایط خاص منطقه ای؛ باعث جابهجاییهای اجباری، مهاجرت به شهرهای دیگر، تعطیلیهای پیدرپی مدارس و آسیبهای روانی مواجه بودند.
شرایطی که میتواند بر تمرکز، آرامش و کیفیت تحصیل دانش آموزان این مناطق تاثیر مستقیم گذاشته باشد. در چنین وضعیتی، برخی خانوادهها معتقدند دانشآموزان جنوب کشور که تحت تاثیر شرایط خاص منطقه ای، ناچار بودند بخشی از زمان و انرژی تحصیلی خود را به رفع چالش ها و مشکلات زندگی روزمره ناشی از وضعیت جنگی اختصاص دهند. در حالی که بسیاری از داوطلبان نسبت به این مناطق در شرایط نسبتا با ثباتتری برای امتحانان کنکور سراسری آماده میشدند.
چالشهای آموزشی این مناطق تنها به فضای روانی محدود نبود. ناهماهنگی احتمالی در برگزاری برخی امتحانات نهایی با تقویم سراسری، فاصله اندک میان امتحانات نهایی و آزمون سراسری و کمبود نیروی آموزشی در پی شرایط موجود، از جمله عواملی هستند که می توان به آن اشاره کرد که به گفته خانوادهها این اتفاق روند یادگیری دانشآموزان را با اختلال مواجه کرده بود.
اکنون، نگرانی اصلی خانوادهها از نتایج کنکور آن هم بدون در نظر گرفتن تفاوت جدی در شرایط آمادهسازی داوطلبان، به بازتولید نابرابری آموزشی منجر شود. پرسش اساسی این است که آیا میتوان از دانشآموزانی که در شرایط خاص منطقه ای نا خواسته در وضعیت جنگی، اضطراب و جابهجایی نا به هنگام تحصیلی مواجه شدند، رقابت برابر داشته باشند.
بر همین اساس، خانوادهها و دانشآموزان جزیره کیش درخواستشان از آموزش و پرورش این است که با بررسی دقیق آثار شرایط خاص منطقه ای بر روند تحصیل و آمادگی داوطلبان، ساز و کاری عادلانه برای جبران آسیبهای آموزشی احتمالی در نظر بگیرند.
این مطالبه میتواند شامل بررسی کارشناسی شرایط مناطق آسیبدیده، ارائه حمایتهای آموزشی و روانشناختی، اتخاذ تصمیمهای جبرانی در چارچوب قوانین و ضوابط پذیرش دانشگاهی باشد.
عدالت آموزشی ایجاب میکند تفاوت میان برابری در برگزاری آزمون و برابری در فرصتهای دسترسی به آموزش و آمادگی برای آزمون مورد توجه قرار گیرد؛ زیرا شرایط خاص منطقه ای نباید به عاملی برای کاهش شانس ورود دانشآموزان آسیبدیده به دانشگاه تبدیل شود.
