به گزارش رویکردکیش، سال‌هاست که نام نگین خلیج فارس با عناوینی چون «نخستین شهر هوشمند»، «الگوی پایلوت خدمات الکترونیک» و «زیست‌بوم نوآوری» گره خورده است؛ عناوینی جذاب که متاسفانه در واقعیت میدان و پایه‌ای ترین لایه‌های خدماتی، فرسنگ‌ها با استانداردهای اولیه فاصله دارد. در مساحت جغرافیایی حدود ۹۰ کیلومتر مربعی جزیره کیش که مدیریت و یکپارچه سازی زیرساخت های آن نباید با موانع پیچیده فنی روبرو باشد. کیشوندان برای دریافت ابتدایی ترین بسترهای اینترنتی با چالش‌های عجیبی مواجه هستند که نه تنها شایسته کیش نیست، بلکه نارضایتی‌های گسترده عمومی را به همراه داشته است.
روایت این روزهای خدمات اینترنت ثابت (ADSL) در کیش، مصداق بارز خلف وعده و فرآیندهای فرساینده بوروکراتیک است. متولیان فروش اینترنت مخابرات در جزیره، هزینه کامل تجهیزات و آبونمان خدمات را در همان نقطه آغاز به صورت نقدی و با وعده سرخرمن «راه‌اندازی قطعی ظرف حداکثر ۷۲ ساعت» دریافت می‌کنند؛ اما به محض واریز وجه، تعهدات رنگ می‌بازد و چرخه بی‌پاسخی آغاز می‌شود.
همچنین برخی از کیشوندانی که با اعتماد به تعهدات رسمی اقدام به پرداخت وجه اعلام شده کرده‌اند، پس از انقضای مهلت تعیین‌شده، با دیواری از پاسکاری‌های اداری مواجه می‌شوند؛ پیگیری‌هایی که با بی تفاوتی کارشناسان فروش پاسخ داده می‌شود و سرانجام به شماره‌های همراهی ختم می شود که یا پیوسته خاموش هستند و یا در دسترس نیستند! اوج این ادبیات غیرمسئولانه آنجاست که در مواجهه با اعتراض مشتری برای عدم انجام تعهد، پاسخی حیرت آور داده می‌شود: “اگر می‌توانید، از راه دیگری اقدام کنید!» این شیوه برخورد، مصداق آشکار توهین به حقوق مصرف‌کننده و بی‌اعتنایی مفرط به اعتماد عمومی است.
این پرسش جدی و اساسی مطرح است: در شرایطی که «تکریم ارباب رجوع»، «پاسخگویی شفاف» و «احیای حقوق شهروندی» به عنوان شعارها و سیاست‌های محوری دولت وفاق ملی در دستور کار دولت مردان قرار گرفته است، این سطح از رویکردهای آماتور و ترک فعل‌های آشکار در دستگاه‌های خدمات رسان با چه منطقی توجیه می‌شود؟ آیا مخابرات کیش ساختار نظارتی، سیستم بازرسی یا متولی پاسخگویی برای تعهدات مالی و فنی خود ندارد؟ چرا در بخشی که داعیه دار پیشرانی ارتباطات است، مشتری پس از پرداخت هزینه باید در راهروهای بی‌توجهی سرگردان شود؟
جزیره کیش بالقوه می‌توانست و می‌تواند نمونه‌ای الگو از کارآمدی و حکمرانی مدرن شهری باشد، اما رفتارهای سلیقه‌ای، برخی مواقع انفعال مدیریتی و عدم پایبندی به تعهدات روزمره، بزرگ‌ترین ضربه را به سرمایه اجتماعی و رضایت‌مندی ساکنان این جزیره وارد می‌کند.
انتظار به حق کیشوندان و افکار عمومی از نهادهای نظارتی، مراجع بازرسی و مدیریت ارشد ارتباطات منطقه این است که ضمن ورود فوری به چرخه نابسامان ارائه خدمات اینترنت و نحوه پاسخگویی پرسنل مربوطه، تدبیری فوری برای پایان دادن به این بی‌مسئولیتی‌ها اتخاذ کرده و گزارش شفاف اقدامات انجام شده را جهت تنویر افکار عمومی منتشر کنند.
